อะไรกันนะ ทำให้บ้านฉันรก ?
ดาด้า กลับมาเจอกับคุณผู้อ่านอีกแล้วนะคะ วันนี้ก็ยังพูดคุยกันอีกในเรื่องของการขจัดความรกรุง รังต่อนะคะ มาพูดคุย วันละนิดละหน่อย ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป ส่วนใครที่ยังไม่ได้อ่านตอนที่ 4 สารพัดวิธีง่ายๆ ในการเอาขยะออกไปจากชีวิต ก็สามารถตามไปอ่านย้อนหลังกันก่อนได้นะคะ
ส่วนวันนี้มาดูกันซิว่า ความรกในบ้านนั้น มันมีอะไรบ้าง เอาให้เห็นกันแบบเป็นรูปธรรมเลยทีเดียว
หนังสือ
เรามักจะเก็บหนังสือไว้เยอะ จนไม่มีที่จะให้เก็บ บางเล่มแม้ไม่ได้อ่าน แต่ก็วางเอาไว้อย่างนั้น ผ่านไปปีแล้วปีเล่า เราก็ไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านสักที เมื่อก่อนดาด้าก็เป็นคนคนหนึ่งที่ชอบเก็บสะสมหนังสือมากค่ะ แต่พอดีบ้านก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรมากนัก พอซื้อมาเก็บไปเรื่อยๆ ทีนี้บ้านเริ่มรกค่ะ ก็เลยตัดสินใจเอาไปบริจาคเลยค่ะ
แน่นอนค่ะ ตอนแรกอาจมีความรู้สึกเสียดายบ้างอะไรบ้าง แต่พอทำไปได้เรื่อยๆ ก็เกิดความรู้สึกว่าการนำหนังสือไปบริจาค ไม่ว่าจะเป็นที่ห้องสมุดสาธารณะ, ร้านอาหารที่เราเข้าไปนั่งเป็นประจำ หรือนำไปมอบให้เพื่อนๆ ญาติๆ คนรู้จัก ฯลฯ เป็นสิ่งที่สร้างความสบายตัว สบายใจให้เรามากมายเกินกว่าจะบรรยายค่ะ ยิ่งมีอยู่ครั้งหนึ่งดาด้า ทราบว่ามีคนมาอ่านหนังสือธรรมะที่ดาด้านำไปมอบให้กับร้านอาหารที่ดาด้าชอบไปฝากท้อง แล้วเขาเกิดกำลังใจในชีวิต เปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น พอดาด้าได้รู้เช่นนี้แล้ว รู้สึกดีใจมากๆ ค่ะ เพราะถ้าหนังสือนั้นอยู่ที่ตัวเราคนเดียว ประโยชน์ดีๆ ก็คงจะไม่เกิดขึ้นแก่เพื่อนร่วมโลกของเรา จริงไหมคะ
หัดปล่อยวางหนังสือกันบ้างเถอะค่ะ นำสิ่งดีๆ ไปมอบให้ผู้อื่นในสังคมกันบ้าง ทุกคนในโลกนี้ล้วนเป็นพี่น้องกัน ไม่แบ่งแยกออกจากกันเลยจริงๆ นะคะ เมื่อเขามีความสุข ความสุขนั้นก็จะถ่ายทอดกลับมาหาตัวเราค่ะ
บทความกระดาษที่ตัดออกมาจากนิตยสาร หนังสือพิมพ์
บางทีเวลาเราอ่านอะไรดีๆ จากนิตยสาร หรือหนังสือ เราก็อาจจะอยากตัดเก็บไว้ ตอนแรกๆ เราอาจตัดเก็บไว้นิดๆ หน่อยๆ ไม่รกอะไรนัก แต่พอเราเริ่มตัดเก็บมากเข้าๆ เราก็จะอาจจะมึนงงเล็กน้อยว่า เอ๊ะ ทำไมมันรกตาจังนะ แล้วเชื่อไหมคะว่า บางทีที่เราตัดๆ มากะว่าจะได้ใช้ประโยชน์ แต่เรากลับวางทิ้งไว้เฉยๆ ซะงั้น
หลังๆ นี้ ดาด้าเลยไม่ค่อยจะตัดอะไรเก็บแล้วค่ะ เลือกความโล่งของโต๊ะเอาไว้ก่อนดีกว่า แต่ถ้าใครจำเป็นต้องตัดบทความดีๆ เก็บไว้ ดาด้าว่าน่าจะทำแฟ้มใส่ให้เป็นเรื่องเป็นราว และก็คอยเช็คดูอยู่เสมอๆ ว่า เราได้ใช้ประโยชน์จากบทความเหล่านั้นไหม ถ้าไม่ค่อยได้ใช้เท่าไร หรือแทบไม่ได้ใช้เลยก็น่าจะเอาทิ้งไปได้แล้วนะคะ
อุปกรณ์ที่เราไม่ได้ใช้
ไม่ว่าจะเป็นเครื่องออกกำลังกายที่ซื้อมาด้วยความแน่วแน่ว่าจะนำมาใช้ฟิตร่างกาย แต่ในที่สุดก็หมดไฟ วางกองไว้ใต้เตียงนอน ( ฮา ฮา ฮา ทำอยู่ละสิ) หรือว่าจะเป็นพวกเตาไฟฟ้า เครื่องปิ้งขนมปัง เตารีดที่ใช้คะแนนบัตรเครดิตแลกมา แต่ก็เอามากองไว้ในห้องเก็บของซะจนรกไปหมด ฯลฯ ถึงเวลาแล้วละคะที่จะจัดการเคลียร์ของต่างๆ เหล่านี้ หากมีใครอยากได้ก็ให้เขาไป หรือถ้าเสียดาย อาจนำไปขาย (ถ้ารู้แหล่งขายนะ) บริจาค หรืออะไรก็ตามที่ช่วยให้ข้าวของไม่มารกเกะกะกวนตา ระคายใจ
กล่องเก็บของ
บางทีเราอาจมีกล่องเก็บของเต็มบ้าน ลองเอาไปมอบให้แก่คนที่เขาอยากได้ อย่างเช่น คนที่กำลังย้ายบ้าน ต้องการกล่องเพื่อย้ายของ ส่วนใครที่คิดว่าจะต้องใช้กล่องเหล่านี้ ยังให้ใครไม่ได้ อาจพับเก็บให้เป็นที่เป็นทางจะลดพื้นที่ได้ดีกว่านะคะ
ไม้แขวนเสื้อที่มีมากเกินไป
บางทีคนเราก็มีไม้แขวนเสื้อเยอะกว่าเสื้อผ้าที่มี อย่างตอนนี้ บ้านดาด้าก็กำลังประสบกับสิ่งนี้อยู่ ตอนนี้ก็กำลังจะเอาไปให้คนอื่นแล้วล่ะค่ะ
ของกระจุกระจิกบนโต๊ะทำงาน
โต๊ะทำงานไม่น่าจะมีอะไรวางรกนะคะ น่าจะวางของเท่าที่จำเป็นต้องใช้ จะดีกว่า อย่าง คอมพิวเตอร์ ปากกา (แค่ด้ามสองด้ามน่าจะพอนะ) โทรศัพท์ ส่วนอะไรอย่างอื่นที่มันไม่ค่อยจะจำเป็นนักอย่างตุ๊กตุ่น ตุ๊กตา ดาด้าว่าน่าจะไปอยู่มุมอื่นดีกว่า เพราะโต๊ะน่าจะโล่งๆ เพื่อความสบายตาในการทำงานดีกว่านะ แต่อาจจะประดับด้วยดอกไม้สวยๆ บ้างอะไรบ้างเพื่อความสดชื่น อันนี้ก็ไม่ปฎิเสธจ้า แต่พอดอกไม้เหี่ยวก็น่าจะนำไปทิ้งแล้วเปลี่ยนใหม่นะจ๊ะ เพื่อความสดใส
บางคนที่ดาด้ารู้จัก ชอบวางพระเครื่อง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หยก ของขลัง ฯลฯ ไว้บนโต๊ะค่ะ ไม่ได้บอกว่า ไม่ให้นับถือนะคะ แต่บางทีการวางเยอะมากจนเกินไป อาจทำให้ดูไม่ค่อยเหมาะนัก อันนี้ขอให้คุณผู้อ่าน ใช้วิจารณญาณส่วนตัวในการคำนึงถึงความพอเหมาะพอควรค่ะ
ของกระจุกกระจิกบนโต๊ะเครื่องแป้ง
โดยเฉพาะคุณผู้หญิงทั้งหลายที่รักความสวยความงามเป็นชีวิตจิตใจ บางทีก็จะมีเครื่องสำอางค์ อุปกรณ์เสริมแต่งความสวย ครีมอะไรต่อมิอะไรวางสุมเต็มโต๊ะไปหมด บางชิ้นไม่ได้ใช้ก็วางไปอย่างนั้น ขอแค่ได้เห็น หรือครีมบางตัวใช้ไม่ดี แต่ไม่อยากทิ้งเพราะเสียดาย ก็เลยวางอยู่ต่อไป เอาละคะ ได้เวลากำจัดของเหล่านี้ไปได้แล้ว ถ้าไม่ใช้ขออย่าได้เสียดาย ทิ้งไปเลย หรือถ้ามีเพื่อนคนไหนใช้ได้ ยกให้เขาไปเลย เพื่อนเราจะดีใจที่เรามีน้ำใจต่อเขานะคะ
คร่าว ๆกันพอหอมปาก หอมคอ ต่อไปก็เป็นหน้าที่ของคุณๆ แล้วละ ที่จะต้องกลับไปสำรวจอาณาบริเวณของแต่ละคน แล้วก็จัดการกันซะนะ ส่วนวันนี้ ดาด้า ไปแล้วค่ะ บ๊าย บาย ขอให้มีความสุขกันทุกคนจ้า
ภาพจาก www.sxc.hu